Το φονικό κουνέλι παρουσιάζει: Περιοδικά των Μοντέρνων Καιρών!

Η διαρκής αναζήτηση, λένε, συνιστά τον δρόμο της σοφίας και της γνώσης, και, ω, πόσες δόσεις σοφίας και γνώσης έχει να μοιραστεί απόψε μαζί σου, αγαπητέ αναγνώστη, το φονικό κουνέλι! Είναι λοιπόν γεγονός. Μετά από περιπλανήσεις εβδομάδων σε αφιλόξενα και παράξενα λημέρια, βρισκόμαστε ξανά πίσω στην Κουνελοφωλιά μας. Πιάνουμε μια αναπαυτική θέση, σερβίρουμε τον εαυτό μας μια δόση απολαυστικό λικέρ με απόσταγμα καρότου (αγαπημένο ρόφημα των κουνελιών) και αφηνόμαστε στη ζεστασιά του γλυκού ημίφωτος του λημεριού, έτοιμοι να θρέψουμε τους καρπούς της γνώσης μας!

Τον καιρό που πέρασε σταθήκαμε μάρτυρες σε αποκλειστικές πληροφορίες και κατακτήσαμε την κορυφή βουνών γεμάτων αποκλειστικότητες. Αυτά που θα δείτε σήμερα εδώ δεν θα τα βρείτε πουθενά αλλού. Τα μοιράζομαι μαζί σας με κίνδυνο της ζωής μου. Χαλάλι, όμως - είστε καλά παιδιά και το αξίζετε. 

Ας μεταβούμε στο ψητό λοιπόν!

Ένας εμπορικός τομέας που έχει βιώσει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στο πετσί του είναι αναμφισβήτητα εκείνος των περιοδικών. Κατακλυζόμαστε από μια πληθώρα περιοδικών εκδόσεων, για όλα φαινομενικά τα γούστα, τα οποία ωστόσο δε μπορούμε - ή δεν θέλουμε - να αγοράσουμε. Μεταξύ μας, πολλά από αυτά τα περιοδικά δεν αξίζουν και πολλά πράγματα, ενώ όσα αξίζουν, θα χρειαζόντουσαν ομολογουμένως μια γερή δόση ανανέωσης. Οι καιροί τρέχουν και οι εκδόσεις οφείλουν να τους παραβγούν στο τρέξιμο, ειδάλλως θα μείνουν πίσω, ξεπερασμένες και καταϊδρωμένες!

Εμείς, ωστόσο, καταφύγαμε στα πλέον απόκρυφα λημέρια και σταθήκαμε μάρτυρες νέων, επαναστατικών εξελίξεων - στο όνομα της της καλύτερης δυνατής ενημέρωσης του διψασμένου για γνώση κοινού. Σας παρουσιάζω λοιπόν τα εξώφυλλα ορισμένων καινούργιων περιοδικών, τα οποία αναμένεται να βγουν στην κυκλοφορία τον επόμενο καιρό - αν και η ημερομηνία έκδοσης τους παραμένει ανεξιχνίαστη. Το βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα των συγκεκριμένων περιοδικών είναι η τέλεια προσαρμογή τους στους μεταβαλλόμενους ρυθμούς των καιρών μας και στα γούστα του απαιτητικού καταναλωτή. 

Ξεχάστε όσα γνωρίζατε ως τώρα και ετοιμαστείτε να βάλετε καλά το χέρι σας στην τσέπη και να φυλάξετε τα χρήματα που θα δίνατε για εκείνον τον καφέ - τα νέα αυτά περιοδικά είναι βέβαιο πως θα κατακτήσουν μια θέση στην καρδιά σας και στα ράφια του σπιτιού σας...

1 - "Out" Magazine - Ένα περιοδικό που απλά, δεν λέει.

Πρώτο στη λίστα της παρουσίασης μας το μοναδικό αυτό στολίδι! Αρκετά πια με τα περιοδικά που καυχιούνται πως είναι "In" και "Trendy"! Τέρμα στα εξώφυλλα με τα χαμόγελα της Crest! Ποιός ασχολείται πλέον με τις μόδες και τις τάσεις ενός άχρωμου πλήθους που βελάζει σαν τα πρόβατα και μιμούνται ο ένας τον άλλον. Καιρός να εμφανιστεί ένα περιοδικό κατάλληλο για την πλειοψηφία του κόσμου, για τον αληθινό άνθρωπο της διπλανής πόρτας - ένα περιοδικό που θα σας κάνει να αισθάνεστε όχι "εντός" αλλά εκτός των πραγμάτων!

Ιδού, κύριοι, το "Out"! 

Στο τεύχος αυτό ξεχωρίζει το επιβλητικό κεντρικό άρθρο "100 και ένα πράγματα που πρέπει να έχουν κάνει οι φίλοι σας ως τα 40 (για να νιώθετε εντελώς μαλάκας, καθώς δεν θα τα έχετε κάνει εσείς οι ίδιοι)", παρέχονται αποκλειστικές συμβουλές ομορφιάς για ανθρώπους που είναι αδύνατον να τις εφαρμόσουν στον εαυτό τους, προτείνονται τα χειρότερα μέρη για έξοδο (για να βγάλετε φωτογραφίες και να ανακοινώσετε με καμάρι στο facebook πως "πήγατε εκεί") και παίρνουμε μια αποκλειστική συνέντευξη από τον Μάριο. Ποιός είναι ο Μάριος? Τι σημασία έχει.

Out. Ένα περιοδικό για σένα.

2 - "Άγχος" - Το περιοδικό της νέας εποχής.

Ας λέμε τα πράγματα με τ' όνομα τους: To μόνο που κατορθώνουν όλα εκείνα τα ψυχολογικά βιβλία και περιοδικά που κατακλύζουν το εμπόριο είναι να μας κάνουν να νιώθουμε όλο και περισσότερο αβοήθητοι! Δε χρειαζόμαστε άλλα έντυπα που να ισχυρίζονται πως έχουν βρει το μυστικό της καλής ζωής - η ζωή μας είναι αρκετά σαχλή από μόνη της! Αντίθετα, εκείνο που επείγει να υπάρχει είναι ένα περιοδικό που να παρουσιάζει τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα! 

Με αυτόν τον τρόπο, αν μη τι άλλο, θα νιώσουμε μια κάποια παρηγοριά, γνωρίζοντας πως δεν είμαστε οι μοναδικοί τρελοί εκεί έξω.

Τι καλύτερο λοιπόν για τους ξέφρενους καιρούς μας, παρά ένα περιοδικό για το υπ' αριθμόν ένα ζήτημα που ταλανίζει όλους τους ανθρώπους: Ιδού λοιπόν, το περιοδικό "Άγχος"!

Το "Άγχος" δεν υπόσχεται να λύσει τα προβλήματα σας - αντίθετα, όντας πιστό στο πνεύμα των καιρών, θα σας επιφορτίσει με καινούργια! Αρκετά με τους φαρισαϊσμούς και τις υποκρισίες, δε χρειαζόμαστε άλλα χαμόγελα παρηγοριάς, ούτε άλλα πατ-πατ στην πλάτη! Άγχος και μόνο άγχος, αυτό μόνο υπάρχει! Καιρός λοιπόν να του δοθεί ένας φόρος τιμής με ένα περιοδικό για πάρτη του και μόνο! Σκοπός του περιοδικού είναι να καταδείξει πως το άγχος είναι καταχωνιασμένο και στην πιο κρυφή γωνιά - βρίσκεται παντού και αν δε το έχουμε συνειδητοποιήσει, είναι επειδή δεν έχουμε αγχωθεί όσο χρειάζεται. Ποτέ δεν είναι αργά όμως. Το "Άγχος" υπόσχεται να αγχώσει και τον πλέον ήρεμο άνθρωπο, επαναφέροντας τον έτσι στην σύγχρονη πραγματικότητα και φανερώνοντας την αληθινή αποστολή του ανθρώπινου είδους: να αγχώνουν συνεχώς, ο ένας τον άλλον, μέχρι το αναπόφευκτο τέλος.

Οι αναγνώστες του "Άγχους" θα εκτιμήσουν αναμφισβήτητα και το περιοδικό που ακολουθεί.

3 - "Μικρόβιο". Ακροβατώντας στο λεπτό, τεντωμένο σκοινί της υγείας.

Επιτέλους! Οι υποχόνδριοι του κόσμου όλου βρήκαν τον μάστορα τους! Το περιοδικό "Μικρόβιο" αναμένεται να γίνει ο πολυτιμότερος τους σύντροφος, ο καλύτερος τους φίλος - ο μόνος που μπορεί να τους καταλάβει πραγματικά. 

Εκείνο που δεν κατόρθωσαν τόσα και τόσα έντυπα υγιεινής ως τις μέρες μας είναι να πουν τα πράγματα με το όνομα τους: H τέλεια υγεία, η τέλεια φυσική κατάρτιση, είναι απλά ανεπιθύμητες. Πως θα κατορθώναμε να πουλήσουμε τις πολύτιμες μας συμβουλές, αν όλοι γύρω μας χαίρουν άκρας υγείας? Όχι, σημασία έχει να μεταδίδεις στους άλλους την αίσθηση πως η υγεία είναι κάτι που βρίσκεται μονίμως πέρα από το χέρι τους, ένα όρος του οποίου η κορυφή βρίσκεται μονίμως πιο ψηλά! Ε λοιπόν, το "Μικρόβιο" υπόσχεται να αποκαλύψει το βουνό της υγείας σε όλο το μεγαλείο του: Ένα κανονικό Έβερεστ, με μια κορυφή την οποία κανείς δεν είναι ικανός να φτάσει!

Να χαίρεσαι, φίλε υποχόνδριε αναγνώστη! Στο "Μικρόβιο" θα βρεις δεκάδες, εκατοντάδες λόγους για να αισθάνεσαι άρρωστος και προβληματικός! Στα περιεχόμενα του συγκεκριμένου τεύχους, εκτός των άλλων, ξεχωρίζει το κεντρικό άρθρο σχετικά με τον "Μύθο της Ακίνδυνης Χειραψίας" (στην πραγματικότητα οι χειραψίες συνιστούν πελώρια εστία μικροβίων, ενώ το κοίταγμα από μόνο του είναι ικανό να αποτελέσει πηγή μολύνσεων), δεσπόζει μια έρευνα με σοκαριστικά αποτελέσματα, σχετικά με την συχνότητα που κάνει ο κόσμος εξετάσεις (είναι συγκλονιστικό, μα η πλειοψηφία του πληθυσμού αποφεύγει να επισκεφτεί τον γιατρό του τουλάχιστον δυο φορές τον μήνα), παρέχονται σε ένθετο οδηγίες για να κάνετε τις δικές σας χειρουργικές επεμβάσεις, ενώ δίνεται δώρο και ένα απολυμαντικό σαπούνι. 

Το "Μικρόβιο". Ένα περιοδικό που θα σε κάνει τέλειο γιατρό του εαυτού σου - και αν δεν το κατορθώσει, θα σε στείλει τουλάχιστον γρηγορότερα στον τάφο.

4 - "Δεν Έχω Μία". Το αληθινό περιοδικό της οικονομικής κρίσης.

Καιρός ήταν! Ένα περιοδικό ευαισθητοποιημένο στις... ανύπαρκτες οικονομικές δυνατότητες των μαστιζόμενων από την κρίση πολιτών! Με άλλα λόγια, ένα περιοδικό που θα ενδιέφερε τους πάντες. Ενδεχομένως το τιμιότερο έντυπο που εμφανίστηκε ποτέ, ερχόμενο στην προνομιακή τιμή των 5 λεπτών! Μια ευκαιρία που, απλά, θα είστε κορόιδα αν χάσετε - εδώ που τα λέμε, έτσι όπως είναι η κατάσταση γύρω μας, θα είναι μάλλον και η μοναδική ευκαιρία που θα σας προκύψει γενικά. 

Το περιοδικό είναι ποικίλης ύλης και απευθύνεται σε πλήθος από γούστα και ανησυχίες. Για τους φίλους των επενδύσεων προτείνονται μέθοδοι ταχείας οικονομικής ανέλιξης - θα χρειαστεί πρώτα βέβαια να καταθέσετε εκείνα τα δεκαπέντε ευρώ σας στην τράπεζα. Για τις ταξιδιάρες ψυχές παρουσιάζεται ένα πλούσιο αφιέρωμα στο μακρινό και εξωτικό όρος της Πεντέλης. Για όσους αναζητούν διαρκώς νέα μέρη για έξοδο προτείνονται τα πιο In παγκάκια της πόλης, ενώ οι φίλοι της υψηλής γαστρονομίας θα εκτιμήσουν τη νέα μηρυκαστική μέθοδο, ικανή να παρέχει δύο γεύματα στη τιμή του ενός!

Τέλος, προτείνονται οι ωραιότερες κορνίζες (προκειμένου να κρεμάσουν σε αυτές τα πτυχία τους οι φοιτητές), ενώ μαζί με το περιοδικό δίνονται δώρο (σε επίλεκτα μόνο καταστήματα) ένα καταπληκτικό πακέτο χαρτομάντιλα, καθώς και πέντε εισιτήρια για το τρένο!

5 - "Χυλόπιτα". Η συνήθεια που έγινε λατρεία.

"Χ", όπως "Χυλόπιτα"! Και όχι ένα μικροκαμωμένο, ξερακιανό "χ" της κακιάς ώρας, μα ένα πελώριο "Χ", μεγαλύτερο και από εκείνο των "X-rated" ταινιών, πλατύτερο από τη μούντζα που δέχεσαι συνεχώς στη μάπα σου, άτυχε φίλε αναγνώστη! Η "Χυλόπιτα" είναι ένα περιοδικό για σένα, που η απόρριψη στον έρωτα έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σου! 

Το πλήθος εκείνο των σαχλών έντυπων που υπόσχονται ερωτικές επιτυχίες κατόρθωσε ως σήμερα να σε κάνει να αισθανθείς υποδεέστερος. Το περιοδικό "Χυλόπιτα" όμως είναι φτιαγμένο με μεράκι και ευαισθησία - γνωρίζει πως δεν έχει πλέον νόημα να μιλάμε για ερωτική κατάκτηση και πως οι σωστές εμπειρίες μετρώνται με τον αριθμό και την ποικιλία των απορρίψεων που έχεις βιώσει!

Στο συγκεκριμένο τεύχος ξεχωρίζει μια ιστορική μελέτη του "Σε Βλέπω Φιλικά", ξεκινώντας από τα χρόνια της αρχαίας Αιγύπτου (μια δύσκολη εποχή για αριστοκρατικές καρδιές, καθώς ήταν αδύνατο να κουτουπώσεις την βασίλισσα, εκτός αν ήσουν αδερφός της), συνεχίζοντας στην ρομαντική περίοδο του Μεσαίωνα (οι τροβαδούροι υπήρξαν οι πρώτοι ήρωες της χυλόπιτας, καθώς και οι πρώτοι μαζοχιστές στον χώρο), και φτάνοντας ως τις μέρες μας. Μελετάμε και συγκρίνουμε 100 διαφορετικά είδη χυλόπιτας, καθώς και τις αρμόζουσες αντιδράσεις σε κάθε ένα από αυτά ξεχωριστά, ενώ περιλαμβάνεται και ένα άρθρο από την αντίπερα όχθη: "Βρες το Ιδανικό Ταίρι (για να του ρίξεις τη Χυλόπιτα)". Γιατί, ας λέμε τα πράγματα με το όνομα τους: Διαφορετική ευχαρίστηση παρέχει η χυλόπιτα όταν την ρίχνεις σε διαφορετικά άτομα, και εδώ αποκαλύπτουμε πως κάθε μορφή χυλόπιτας έχει το ιδανικό της ταίρι!

Ποιός ξέρει. Ίσως, κάποτε, μια μέρα, να βρεις και συ το δικό σου.

6 - "Cosmopoutanol". Για την νεαρή γυναίκα που δεν ξέρει τι θέλει, μα ξέρει πως να μη το δείχνει. 

Α, ένα περιοδικό που θα αγαπήσουν παράφορα τα νεαρά μας κορίτσια! Ένα έντυπο που απευθύνεται στο πλήθος των μυαλωμένων, ανήσυχων, ευαισθητοποιημένων, δημιουργικών και ώριμων γυναικών της εποχής μας! Το "Cosmopoutanol" είναι ένα περιοδικό που υπόσχεται να μετατρέψει κάθε μικρό, ανώριμο κορίτσι σε γυναίκα με τα όλα της!

Ξεχάστε τις φλύαρες κουβέντες περί "προσωπικότητας" και "άποψης". Αυτά δε συνιστούν παρά έκφυλα παρασκευάσματα μιας εποχής που, ευτυχώς, δείχνει να ξεπερνιέται με ταχείς ρυθμούς. Το "Cosmopoutanol" θέτει τα πράγματα στη σωστή τους βάση και απασχολείται με όλα εκείνα που ταλανίζουν το καλά προσαρμοσμένο στην εποχή μας και υγιές γυναικείο μυαλό. Ανάμεσα σε άλλα, στο συγκεκριμένο τεύχος η Μαρία μας εξομολογείται τακτικές και μεθόδους με τις οποίες είναι δυνατόν να ξεπεραστεί το αδυσώπητο όριο των δύο μηνών χωρίς την ύπαρξη εραστή, δίνεται απάντηση στο εύλογο ερώτημα "Γιατί οι Άντρες Σκέφτονται Μόνο το Σεξ?" (ενώ παράλληλα παρέχονται συμβουλές για τέλειες νέες σεξουαλικές στάσεις και τρόποι με τους οποίους μπορείτε να χαρίσετε στον ποθητό σας πολλαπλούς οργασμούς σε μισή μονάχα ώρα), ενώ οι τυχερές αναγνώστριες που θα το παίξουν δύσκολες στην επόμενη επίδοξη κατάκτηση και θα περιγράψουν με ένα κείμενο την ιστορία τους, θα μπουν στην κλειτορ-... στην κληρωτίδα για να κερδίσουν μια μοναδική βαφή μαλλιών. 

Ανάμεσα σε άλλα και ένα ένθετο με 100 φράσεις μεγάλων στοχαστών, για να τις αποστηθίσετε και να φαίνεστε έξυπνη στην παρέα σας. Γιατί, σε τελική ανάλυση, σημασία δεν έχει αυτό που είσαι. Μόνο αυτό που δείχνεις.

7 - "Doggie Style". Ένα περιοδικό που θα αφυπνίσει τα ζωώδη ένστικτα σας.

Ρισκάρω πολλά παρουσιάζοντας το συγκεκριμένο έντυπο σε ένα ιστολόγιο όπως η Κουνελοχώρα, την οποία ως γνωστόν διαβάζουν πολλά μικρά (και μεγάλα) παιδιά, ωστόσο δεν διατίθεμαι να αυτολογοκριθώ! Ιδού, λοιπόν, ένα ερωτικό έντυπο υψηλής αισθητικής και άποψης, ικανό να αναδείξει.... το σκυλί μέσα σας!

Το "Doggie Style" απευθύνεται σε κόσμο με εκλεπτυσμένα γούστα. Ο σκύλος σας θα ενθουσιαστεί και θα σας κάνει ρημαδιό το σπίτι, αναζητώντας απεγνωσμένα τις μοναδικές σκύλες-μοντέλα που κοσμούν τα αποκαλυπτικά σαλόνια του περιοδικού. Celebrities σε paparazzi photos και amateur κορίτσια της διπλανής πόρτας, σε πόζες ικανές να σας φέρουν αλλεπάλληλους οργασμούς. Φετίχ για όλα τα γούστα. Doggie webcams. Μικρές αγγελίες με απόλυτη εχεμύθεια. Και αυτή η σκυλίσια μυρωδιά που τόσο εξιτάρει. 

Στο συγκεκριμένο τεύχος ξεχωρίζουν σε παγκόσμια αποκλειστικότητα γυμνές φωτογραφίες της Λάσι (από τις διακοπές της στην Μύκονο), παρελαύνουν σκυλίτσες-μαθήτριες από την ξαναμμένη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ενώ δίνονται δώρο τρία διαφορετικά δείγματα μυρωδιάς, η κάθε μία από μια διαφορετική σκύλα. Απλά ξύνετε την επιφάνεια και αφήνεστε στην θαλπωρή οσμών ικανών να ταράξουν τα πλέον απόκρυφα σας ένστικτα...

8 - "Ανακουφίζομαι". Το περιοδικό που σας ξαλαφρώνει.

Αααχ. Τίποτα καλύτερο από την άφεση στην ήρεμη γαλήνη των βιολογικών λειτουργιών. Και δεν είναι κρίμα, μία από τις βασικότερες ανάγκες κάθε ύπαρξης σε αυτόν τον κόσμο, κάτι που απασχολεί ολάκερο τον πλανήτη σε καθημερινή βάση, να μην έχει ένα δικό του, αποκλειστικό περιοδικό? Μιλάμε για μία εκ των βασικών συνιστωσών της ύπαρξης μας! Ντροπή και αίσχος που δεν υπήρξε ποτέ ως τώρα κάποιο έντυπο, μα ποτέ δεν είναι αργά! 

Ιδού, λοιπόν, το περιοδικό "Ανακουφίζομαι"! Τώρα πια μπορούμε να νιώσουμε ανακούφιση...

Τα πολλά λόγια είναι περιττά, θαρρώ. Ανάμεσα σε άλλα δεσπόζει το άρθρο "30 και 1 πρωτότυπα μέρη για να Ανακουφιστείτε" (μεταξύ άλλων, η ντουλάπα του γείτονα, το ψυγείο με τα τρόφιμα στο σούπερ-μάρκετ, η καρέκλα ενός δημοσίου υπαλλήλου και τα ρούχα του καλύτερου σας φίλου - ενώ τα φοράτε ακόμα), περιγράφεται η δραματική ιστορία μιας κουράδας (που κατέληξε να γίνει επαγγελματίας πολιτικός) και διεξάγεται ένα μοναδικό ψυχοσωματικό τεστ με θέμα: "Δείξε Μου Το Σκατό Σου Να Σου Πω Ποιός Είσαι".

Φυσικά οι σελίδες του περιοδικού είναι κατασκευασμένες από γνήσιο χαρτί τουαλέτας, ώστε να το αξιοποιήσετε στο έπακρο κατά το πέρας της ανάγνωσης του! 

9 - "All Day TV". Για τον γνήσιο τηλεθεατή.

Τα πολλά λόγια εδώ είναι περιττά! Το ίδιο το περιοδικό επιλέγει στο εξώφυλλο του να είναι λιτό και περιεκτικό! Ιδού, κύριοι, το "All Day TV"! Όχι, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμα περιοδικό για την τηλεόραση, στον σωρό των ήδη υπάρχοντων! Το "All Day TV" συνιστά το κατεξοχήν τηλεοπτικό περιοδικό, το μόνο που χρειάζεται να υπάρχει, το μόνο που γνωρίζει που έγκειται η αληθινή ουσία των περιοδικών του είδους του! Δεν είναι το πρόγραμμα της εβδομάδας, δεν είναι οι σταρ, δεν είναι τα κοσμοπολίτικα νέα, όχι!

Η ουσία έγκειται στους αναγνώστες, τους αληθινούς ήρωες της οθόνης. Και για του λόγου το αληθές, το μεγάλο αφιέρωμα: "Ο Τέλειος Αναγνώστης Μας", το οποίο και δεσπόζει σαν θέμα του εξώφυλλου. 

Κλείνοντας...

Αυτά λοιπόν ήταν τα πολύ ιδιαίτερα περιοδικά μας, σε παγκόσμια αποκλειστικότητα! Πολύ σύντομα θα δείτε πολλούς, αν όχι όλους από τους πάνω τίτλους, να κοσμούν τα περίπτερα της γειτονιάς σας - κάτι λογικό, καθώς μιλάμε για έντυπα που αναμένεται να κάνουν θραύση. Μη ξεχνάτε όμως, τα είδατε πρώτοι εδώ!

Ως εμπνευστής τους λοιπόν, δε μπορώ παρά να κλείσω με το περιοδικό που θεωρώ ανώτερο όλων. Περισσότερο ρεαλιστικό από το"Δεν Έχω Μία", πιο κολλητικό από το "All Day TV", ευαισθητοποιημένο όσο το "Χυλόπιτα", μέσα στα πράγματα όσο το "OUT", ανάλαφρο όσο το "Ανακουφίζομαι" και πικάντικο όσο το "Doggie Style"!

To ακόλουθο περιοδικό κατέχει εξάλλου το μοναδικό προνόμιο να κυκλοφορεί και σε διαδικτυακή μορφή, μεταμφιεσμένο ύπουλα ως ένα ιστολόγιο - κοινώς, Blog. 

Mέχρι την επόμενη φορά, να περνάτε όμορφα!

Σχολικά Βιβλία των Σύγχρονων Καιρών

Α, το ξεκίνημα μιας ακόμα σχολικής χρονιάς! Η κασετίνα με τα πολύχρωμα μολύβια, η μυρωδιά των αγορασμένων τετραδίων, καινούργια τσάντα, ντοσιέ με λευκές σελίδες, νέο θρανίο, φρέσκο πρόγραμμα, παλιοί και νέοι φίλοι! Και φυσικά τα βιβλία της χρονιάς! Τα σχολικά βιβλία που όλοι αγαπήσαμε, τα πρώτα μας εφόδια στο δρόμο της ζωής. 

Για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομα τους όμως... Μήπως θα ήταν καλό ορισμένα από αυτά τα βιβλία να έκαναν ορισμένες μικρές... αναπροσαρμογές στο ύφος και το περιεχόμενο τους; Τα νέα τρέχουν ασταμάτητα, οι εξελίξεις κυλάνε με ραγδαίο ρυθμό και το σχολείο θα όφειλε να προσαρμοστεί στους ρυθμούς των καιρών! Πόσο ανταποκρίνονται οι τίτλοι των σχολικών βιβλίων μας στην νεοελληνική πραγματικότητα? Σε τι βαθμό παρουσιάζουν μια ρεαλιστική όψη του κόσμου;

Εμείς όμως στην Κουνελοχώρα είμαστε καινοτόμοι και ικανοί να βλέπουμε μπροστά! Είναι γεγονός πως ορισμένοι τίτλοι θα μπορούσαν να δεχτούν ελαφριές τροποποιήσεις, έτσι ώστε να καθρεφτίσουν αποτελεσματικότερα την σύγχρονη κοινωνία και να γίνουν έτσι αληθινά εφόδια - για το παιδί που επιθυμεί να γεύεται το πνεύμα των καιρών!

Τι εννοώ; Ελάτε μαζί μου και θα το διαπιστώσετε...

Ρεαλιστικά Σχολικά Βιβλία

Ξεκινάμε με το γνωστό σε όλους και αγαπημένο μάθημα της Έκθεσης. Πόσο εμβαθύναμε στις αντιλήψεις, τη σκέψη και την γενικότερη μας κοσμοθεωρία τον καιρό εκείνον που το διδασκόμασταν! Σε τι βαθμό αναπτύξαμε την δική μας κρίση, την ικανότητα να αντιμετωπίζουμε με αντικειμενικότητα τον κόσμο, το βάθος των επιχειρημάτων μας! Και φυσικά αναπτύξαμε το λόγο, την εκφραστική δεινότητα, διευρύναμε τους νοητικούς μας ορίζοντες.

Με άλλα λόγια, το μάθημα της Έκφρασης-Έκθεσης μας έκανε καλύτερους ανθρώπους.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη οπτική. Εκείνη που τονίζει πως όλο το νόημα στο συγκεκριμένο μάθημα έγκειτο στην αποστήθιση κανόνων, στην παπαγαλία προπαρασκευασμένων επιχειρημάτων, στο λόγο που εξουδετερώνει κάθε ίχνος προσωπικού στοιχείου. Εάν η γνήσια μάθηση και ο σχηματισμός αντικειμενικής κρίσης έχουν ως προαπαιτούμενο την ελεύθερη συμμετοχή του μαθητή στην διαδικασία της γνώσης, τότε μπορούμε να πούμε πως το μάθημα της Έκθεσης πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο: η γνώση και ο κοινωνικός προβληματισμός μετατρέπονται σε στείρα απαγγελία ετοιμοπαράδοτων απόψεων. Και τι μένει απ' όλα αυτά στον μαθητή που έχει πια τελειώσει το σχολείο; Τίποτα, απλά.

Από αυτήν την άποψη, το πάνω εξώφυλλο θα μπορούσε να περιλαμβάνει διαφορετικά σύμβολα. Αντί για γράμματα και ανοιχτά βιβλία, θα ταίριαζαν σύμβολα όπως τα κάτω.

Συνεχίζουμε το ταξίδι μας με ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα, εκείνο των Μαθηματικών! Και πάμε πίσω, στα χρόνια της Πρώτης Δημοτικού! Δείτε το βιβλίο, ω, τι όμορφες αναμνήσεις! Τα χρόνια που μετρούσαμε με τα δάχτυλα μας και κάναμε τις πρώτες μας προσθέσεις, γράφοντας με μεγάλα, στρογγυλά γράμματα στο τετράδιο της Αριθμητικής!

Όσο χρήσιμα και αν ήταν όμως τα μαθηματικά του Δημοτικού, είχαν ένα βασικό ελάττωμα. Δεν αναφέρονταν καθόλου στα μείζονα ζητήματα της ελληνικής πραγματικότητάς μας! Δεν προετοίμαζαν πολίτες με άποψη για τον κόσμο! 

Κόντρα λοιπόν στις κατηγορίες που θα μπορούσε να τους προσάψει κάποιος, πως "ζουν στον κόσμο τους", χαμένα και απομακρυσμένα σε τόπους μακρινούς κι αφηρημένους, γεμάτους σύμβολα και αριθμούς, τα Μαθηματικά μπορούν να αποδείξουν πως δεν είναι έτσι! Όχι κύριε, αν θέλουμε είμαστε ικανοί να μάθουμε Αριθμητική στα παιδιά και ταυτόχρονα να τους παρουσιάσουμε τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Απλά και ξεκάθαρα, μ' έναν σμπάρο δυο τρυγόνια.

Μένοντας στο θέμα των Μαθηματικών. Θυμάμαι την ικανότητα μου στο αντικείμενο, πόσο έλυνα με κλειστά μάτια εξισώσεις και ανισώσεις, με τι ταχύτητα έφερνα σε πέρας κάθε μορφή Προβλήματος. Περιττό να πω πως βιβλία όπως το κάτω ήταν εντελώς αχρείαστα για άτομα σαν εμένα.

Εντάξει. Το παραδέχομαι. Οι φορές που έπιανα στα χέρια το πάνω βιβλιαράκι στο σχολείο ενδέχεται να ήταν ισόποσες με τις φορές που άνοιγα το κανονικό βιβλίο των Μαθηματικών.

Από αυτή την άποψη λοιπόν, και μένοντας στο ρεαλιστικό της ιστορίας, ενδεχομένως να χρειαζόταν μια μικρή διευκρίνηση στο πάνω βιβλίο.

Συνεχίζουμε το γλυκό ταξίδι μας στα ζεστά χρόνια του σχολείου με το μάθημα της Λογοτεχνίας. Το μάθημα που ανέδειξε στον καθένα από μας ένα μικρό Ελύτη, ένα μικρό Καζαντζάκη ή ένα μικρό Ανδρέα Εμπειρίκο. Το μάθημα που μας ώθησε να διαβάζουμε αχόρταγα στον ελεύθερο μας χρόνο, έχοντας τελειώσει με τα μαθήματα μας, τα βιβλία των πάνω συγγραφέων και τόσων άλλων σαν αυτούς. 

Κατά κύριο λόγο όμως, το μάθημα που εμπλούτισε το λεξιλόγιο και το εκφραστικό μας εύρος, κάνοντας μας δεινούς κολυμβητές στις πλούσιες θάλασσες της ένδοξης ελληνικής γλώσσας. 

Αυτά λέει η θεωρία. Στην πράξη όμως, η πλειοψηφία του κόσμου εκεί έξω που μελέτησε ποτέ ελληνική ή ξένη λογοτεχνία το έκανε στα... χρόνια του σχολείου και μόνο, στα πλαίσια της ύλης για τις εξετάσεις. 

Όσο αφορά τον πλούτο της γλώσσας. Κρίνοντας από τα σύγχρονα κοινωνικά δίκτυα στο ίντερνετ και την... ευφάνταστη αξιοποίηση πολυποίκιλων εκφράσεων από την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως, όχι μόνο δεν γνωρίζουμε πως να κολυμπάμε στις θάλασσες της γλώσσας, αλλά μάλλον μας... έχουν ξεβράσει στην στεριά.

Το ακόλουθο βιβλίο λοιπόν ενδεχομένως να ταιριάζει περισσότερο στην σύγχρονη νεολαία. Αν μη τι άλλο, καθρεπτίζει περισσότερο την πραγματικότητα της!

Και Έπεται Συνέχεια...

Περνάτε καλά; Απολαμβάνετε το κείμενο; Χαίρομαι. Και επειδή είναι τόσο όμορφο το κλίμα, τι θα λέγατε για ένα μουσικό διάλειμμα;

Α, το μάθημα της Μουσικής! Σε αυτή τη χώρα που θεωρεί πρέπον ένα τέτοιο αντικείμενο να διδάσκεται μέχρι το Γυμνάσιο και μόνο, αγνοώντας πως το ίδιο μάθημα, για άλλους πολιτισμούς (συμπεριλαμβανομένου του αρχαίου ελληνικού) υπήρξε ένα από τα βασικά. Και αυτό ισχύει επίσης για ορισμένα σύγχρονα κράτη, για παράδειγμα στην Σκανδιναβία, τα οποία δίνουν τεράστια έμφαση σε αυτό. 

Εκεί βέβαια η διδασκαλία συνοδεύεται από ουσιώδη πρακτική και εξάσκηση σε μουσικά όργανα, δεν συνιστά μια ξερή ιστορική αφήγηση, χωρίς καν να υπάρχει ένα μουσικό υπόβαθρο πίσω! (Μάθημα μουσικής και να μην ακούγεται μουσική κατά την διάρκεια του, βρίσκω ότι είναι αδιανόητο σαν σκέψη - κι όμως, συμβαίνει). 

Τι μένει λοιπόν στο ελληνόπουλο από το μάθημα της Μουσικής, όπως διδάσκεται σήμερα? Όχι πολλά πράγματα, θαρρώ. Το καλύτερο λοιπόν που θα μπορούσαν να κάνουν τα βιβλία θα ήταν να παρουσιάσουν την νεοελληνική μουσική πραγματικότητα! Τα παιδιά θα μπορέσουν έτσι να δουν τη Μουσική στην εξέλιξη της, και το σημείο που βρίσκεται σήμερα στην χώρα μας. Κάπως έτσι εννοούν την μουσική οι περισσότεροι Νεοέλληνες, ας δώσουμε στα παιδιά λοιπόν ένα πρότυπο με το οποίο να μπορούν να ταυτιστούν! - εκεί θα καταλήξει η πλειοψηφία τους εξάλλου.

Θα μπορούσε βέβαια να υπάρχει και ένα εξώφυλλο όπως το κάτω. Και γιατί όχι κύριοι!

Συνεχίζουμε με το μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής. Εδώ είμαστε. Σκεφτείτε μόνο πόσα προσέφερε η διδασκαλία του συγκεκριμένου μαθήματος στους μελλοντικούς Πολίτες αυτής της χώρας! Αρκεί να φέρουμε στο μυαλό μας τα άφθονα παραδείγματα κοινωνικού και πολιτικού πολιτισμού που συναντούμε γύρω μας, σε καθημερινή βάση, για να πειστούμε για του λόγου το αληθές.

Οι πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας φημίζονται για την πολιτική τους ευαισθησία, τον σεβασμό τους για την διαφορετικότητα, το γνήσιο ενδιαφέρον τους για τα κοινωνικά δρώμενα.

Ας λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Η Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή που αντανακλά περισσότερο την κατάσταση του μέσου Έλληνα πολίτη είναι η ακόλουθη. Όσο νωρίτερα το πάρει χαμπάρι το παιδί, τόσο το καλύτερο.

Να και ένα βιβλίο στα πλαίσια του Επαγγελματικού Προβληματισμού! Το μάθημα που, σε γενικές γραμμές, χάραξε τον δρόμο για τον καθένα από μας. 

Ετοιμάζονται για την ζωή, τα παιδιά του εξώφυλλου. Με όρεξη και κέφι! 

Μήπως όμως (λέω, μήπως) θα ήταν καλύτερο αν τα παιδιά έπαιρναν μια ιδέα της ζωής όπως είναι πραγματικά; Της ζωής και του αληθινού της νοήματος, εντός της υπάρχουσας κοινωνίας; Ποιός ξέρει, ίσως να προετοιμαστούν καλύτερα έτσι!

Πάμε τώρα σε ένα βιβλίο που εγείρει οικολογικούς προβληματισμούς! Από εκείνα που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε "ξεπερασμένα" - μα ποιός ασχολείται με την οικολογία σήμερα! Έχουμε την οικονομική κρίση τώρα, όλα μαζί τα προβλήματα δεν γίνεται. Ας αφήσουμε τον πλανήτη στη μοίρα του, λοιπόν, μέχρι να γεμίσουν τουλάχιστον οι τσέπες μας.

Στο μεταξύ, το εξώφυλλο του πάνω βιβλίου θα μπορούσε να αναδιαμορφωθεί κάπως έτσι:

Αφού αγγίξαμε το θέμα του περιβάλλοντος κόσμου, ας μείνουμε εδώ και ας θυμηθούμε ένα βιβλίο που όλοι αγαπήσαμε! Το "Εμείς και ο Κόσμος" υπήρξε (χωρίς ίχνος ειρωνείας) το προσωπικά αγαπημένο μου από τα βιβλία των πρώτων τάξεων του Δημοτικού. Και για να λέω τα πράγματα με τ' όνομα τους, τα συγκεκριμένα βιβλία, παρά το πέρασμα των χρόνων, παραμένουν καλογραμμένα, επίκαιρα και γεμάτα πανέμορφες εικονογραφήσεις - κάτι που ισχύει για τα περισσότερα από τα βιβλία του Δημοτικού.

Δεν θα άλλαζα ο ίδιος κάτι στα βιβλία του Δημοτικού λοιπόν. Τα προβλήματα εμφανίζονται από το Γυμνάσιο κι έπειτα! Και το βασικό πρόβλημα δεν αφορά τόσο το βιβλίο καθ' εαυτό, αλλά την διδασκαλία του και τους προσανατολισμούς της...

Επιστρέφοντας στο "Εμείς και ο Κόσμος"! Όλα ωραία και καλά βρε παιδί μου, αλλά πόσο καθρεφτίζει το βιβλίο την πραγματικότητα του κόσμου στον οποίο ζούμε;

Ας θυμηθούμε το τεύχος της πρώτης Δημοτικού! Τι ωραία, ειδυλλιακή εικόνα! Δείτε τα παιδιά που εξερευνούν χαρούμενα το φυσικό τοπίο! 

Ωστόσο, για να πούμε τα πράγματα με τ' όνομα τους, το εξώφυλλο δεν αποτυπώνει με σαφήνεια τη νεοελληνική πραγματικότητα για ένα ποσοστό παιδιών, που έτυχε ενδεχομένως να γεννηθούν από γονείς άλλου χρώματος ή χώρας. 

Θα μπορούσε λοιπόν να αντικατασταθεί από το ακόλουθο! Λιγότερο ειδυλλιακό, ενδεχομένως με χαμηλότερο τον δείκτη της αισθητικής, ωστόσο βάζει αμέσως τα παιδιά στο νόημα για τον εξαιρετικά ανεκτικό αυτόν κόσμο στον οποίο ζουν!

Φυσικά το "Εμείς" είναι πολύ μεγαλύτερο σε μέγεθος από τον "κόσμο". 

Και τι κόσμος είναι αυτός! Τα παιδιά αγκαλιάζονται και τον κοιτάζουν από απόσταση, μονιασμένα το ένα με το άλλο.

Ωστόσο αν συνεχίσουμε με αυτούς τους ρυθμούς, μάλλον θα χρειαστεί να αναπροσαρμοστεί και το πάνω εξώφυλλο σε κάτι περισσότερο ταιριαστό.

Στο τέλος, εκεί που η ελπίδα έχει χαθεί, μην ξεχνάμε πως υπάρχει ο καλός Θεούλης!

Είναι κοινή ομολογία πως το μάθημα των Θρησκευτικών συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο της Παιδείας, ό,τι σημαντικότερο θα μπορούσε να διδαχτεί το παιδί, προκειμένου να ενταχθεί με επιτυχία στο κοινωνικό σύνολο και να γίνει καλύτερος άνθρωπος. Να το πω με άλλα λόγια - δεν υπάρχει σημαντικότερη γνώση από εκείνη των ονομάτων που είχαν οι γιοί του Ιακώβ και των μερών από τα οποία απαρτίζεται μια Βασιλική. Εξάλλου, ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός από κούνια, είναι σωστό και πρέπον λοιπόν να διδάσκονται ενδελεχώς Θρησκευτικά τα παιδιά, μπας και σώσουν τις δόλιες τις ψυχές τους. 

Και ενώ μαθήματα όπως ο Επαγγελματικός Προσανατολισμός και η Πολιτική Αγωγή διδάσκονται σε μία ή δύο τάξεις... Η Μουσική και τα Καλλιτεχνικά δεν υφίστανται καν στα περισσότερα Λύκεια... και μαθήματα με θέμα το Περιβάλλον περιφρονούνται γενικώς, τα Θρησκευτικά διδάσκονται ανελλιπώς, από την πρώτη μέχρι την τελευταία τάξη!

"Η Προετοιμασία των Ανθρώπων για τον Καινούργιο Κόσμο του Θεού", ο τίτλος του βιβλίου. Κάπως έτσι προετοιμάζονται εξάλλου οι άνθρωποι δυο χιλιάδες χρόνια τώρα. Και ενώ ο τίτλος είναι απόλυτα περιγραφικός, ομολογώ πως η ακόλουθη εικόνα θα μπορούσε να είναι περισσότερο χαρακτηριστική της ανθρώπινης - και συγκεκριμένα, θρησκευτικής - πραγματικότητας!

Εστιάζοντας τώρα στην ελληνική μας πραγματικότητα, να ένα βιβλίο που ξέφευγε κάπως από τα συνηθισμένα, και έκανε την απόπειρα να παρουσιάσει κι άλλες, εναλλακτικές θρησκείες, πλάι στην Ορθοδοξία. Δεν το έλεγες Θρησκειολογία ή Κοινωνιολογία της Θρησκείας (κάτι που θα ήταν πραγματικά χρήσιμο και ουσιώδες σαν μάθημα), ωστόσο έκανε την διαφορά.

Ο τρόπος βέβαια που το έκανε άφηνε να εννοηθεί πως "καλοί είναι οι άλλοι, αλλά εμείς είμαστε καλύτεροι". Ωστόσο, κάτι είναι κι αυτό.

Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα. Για ορισμένο ποσοστό κόσμου, το κάτω εξώφυλλο αντανακλά περισσότερο την πραγματικότητα της αντίληψής τους!

Επίλογος

Η σχολική χρονιά αρχίζει, εμείς όμως κάπου εδώ φτάνουμε στο τέλος! Τι μπορώ να προσθέσω μετά απ' όλα αυτά; Μάλλον η φράση "καλά μυαλά" είναι το μόνο που μου έρχεται. Μην ξεχνάμε... Η Παιδεία βρίσκεται παντού. Όχι μόνο στις τάξεις, αλλά και στις παρέες, στα Μέσα Ενημέρωσης, στη στάση του κόσμου στο Διαδίκτυο, στους χώρους εργασίας, στις εξόδους, στη συμπεριφορά μας απέναντι στους συνανθρώπους μας, στην καθημερινότητα όλων μας...

Ένα ακόμα μάθημα πριν κλείσουμε! Γιατί πραγματικά το έχουμε ανάγκη οι πάντες μου φαίνεται...!

Οι πάντες, λέω.

Το Φονικό Κουνέλι Παρουσιάζει: Black Metal Ελληνάδικα!

Χαίρετε, χαίρετε! Καλώς ήρθατε ξανά στην κουνελοφωλιά μου! Πιάστε μια θέση, βολευτείτε και προσέξτε μη χτυπήσετε το κεφάλι σας - είναι χαμηλοτάβανα εδώ. Σήμερα θα διασκεδάσουμε παιδιά, έχουμε και καλή μουσική ν' ακούσουμε. Το κουνέλι θα επιλέξει από την μοναδική συλλογή με cd του και θα βάλει για σας μόνο τα καλύτερα τραγούδια! Κυριολεκτικά μοναδική συλλογή - δεν θα τη βρείτε πουθενά αλλού, μόνο εδώ στο κουνελομέρος!

Τώρα που είναι απόκριες, τι θα λέγατε για μια εξόρμηση σε κάποιο ελληνάδικο? Γιατί κατά βάθος εκτιμούμε βαθιά το lifestyle και τον τρόπο ζωής τους. Δεν έχουμε λοιπόν παρά να μασκαρευτούμε, στο κλίμα των ημερών, τα αγόρια να φορέσουμε τα ανοιχτά πουκάμισα μας, τα κορίτσια να βάλετε τα ψηλοτάκουνα σας, και να περάσουμε όμορφα παρέα με τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες! 

Και αν η ιδέα να ντυνόμαστε θαμώνες των σκυλάδικων μας απωθεί, γιατί να μην πείσουμε τους φίλους μας από την αντίπερα όχθη να κάνουν κάτι αντίστοιχο, να μεταμφιεστούν δηλαδή σε μεταλλάδες? Να έρθω στα μπουζούκια? "Πρέπει όλοι να το κάνουν έστω μια φορά στα τόσα"? Εσύ γιατί δεν έρχεσαι στην underground metal/punk/rock συναυλία? Έστω, για "μια φορά στα τόσα"? Μεταξύ μας: πόσοι και πόσοι δεν ξεκίνησαν έτσι, τότε, σαν μεταλλάδες, στα τρυφερά χρόνια του σχολείου, για να γυαλίσει τελικά το μάτι τους από την απατηλή λάμψη της mainsteam κιτσαρίας? (και την trendy γκόμενα ή τον γκόμενο που τους έκατσε). 

Σήμερα λοιπόν θα σας παρουσιάσω ορισμένους από αυτούς! Πως θα ήταν οι σταρ των ελληνάδικων αν ήταν στην πραγματικότητα μεταλλάδες! Και επειδή τα ετερώνυμα έλκονται ως γνωστόν, το απλό metal είναι πολύ "φλώρικο" για να προσελκύσει τους σκυλάδες μας. Εδώ χρειάζεται ένα στυλ metal κρύο, απόκοσμο και πάνω απ' όλα, σατανικό! Ίβολ! Ένα στυλ που, μεταξύ μας, μένοντας στο θέμα του image, φανέρωσε μια νέα άποψη γύρω από το κιτς, στην μεταλλική του εκδοχή αυτή τη φορά. Ο λόγος φυσικά για το black metal!

Που λέτε παιδιά, η διάθεση μου τις μέρες αυτές το σήκωνε για κάτι καμμένο - κάτι πραγματικά, πολύ καμμένο. Αποτέλεσμα η ανάρτηση που διαβάζετε. Ελπίζω να διασκεδάσετε μαζί μου, όσο διασκέδασα ο ίδιος φτιάχνοντας τα εξώφυλλα που θα δείτε.

Προς εταιρείες, ερμηνευτές, κλπ, κλπ: Η ανάρτηση αυτή έχει χιουμοριστικό χαρακτήρα και μόνο! Μη ξεχνάμε εξάλλου, είναι απόκριες - κατάλληλη εποχή για μεταμφιέσεις και φάρσες! Όχι τίποτ' αλλο, αλλά στη χώρα αυτή πλέον φοβάσαι να σατιρίσεις, να κριτικάρεις ή απλά να κάνεις ένα αστείο. Τόση ελευθερία αισθανόμαστε. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα... μου κλείσουν το blog ή κάτι τέτοιο λοιπόν! Αν το κάνετε θα στείλω τον Βελζεβούλη να σας πάρει! Σήμερα έχουμε σατανικές διαθέσεις λέμε, οι καλοί χριστιανοί τραβάτε στα σπίτια σας!

Ωραία λοιπόν, νομίζω είμαστε έτοιμοι! Enter the gates of Hell και ανέβα στην πίστα πάνω!

Τα Σκυλιά της Κόλασης!

Ξεκινάω με έναν αγαπημένο μας καλλιτέχνη, τον Αντώνη Ρέμο. Εδώ βλέπουμε έναν χαρακτηριστικό δίσκο του. "Πάλι απ' την Αρχή" λέγεται. Άλμπουμ που υποθέτω κοσμεί τις δισκοθήκες όλων μας. 

Στην πραγματικότητα όμως, το πάνω εξώφυλλο υπήρξε αποτέλεσμα πίεσης που άσκησε η δισκογραφική εταιρεία στον Αντώνη. Ο ίδιος ήθελε να γυρίσει πραγματικά στην αρχή, στις ρίζες του βλέπετε! Στις αγνές εκείνες μέρες που βαφόταν με corpsepaint, σύχναζε σε υπόγεια και τζάμαρε παίζοντας ξέφρενο black metal. Αποτέλεσμα, τα πολύ πρώιμα demos του Ρέμου, τα οποία μπορεί κανείς να βρει και με το καταχθόνιο κωδικό όνομα: Ρέμο-Ντέμο.

Ιδού λοιπόν το εξώφυλλο όπως θα όφειλε να είναι:

Συνεχίζουμε με ένα ίνδαλμα της ελληνικής - ψέματα, της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Ο λόγος φυσικά για τον Λευτέρη Πανταζή. Εδώ βλέπετε ένα εξώφυλλο δίσκου του, από το οποίο όμως σα να λείπει κάτι.

"Next Level" δηλώνει, ωστόσο αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς και πιστοί στον τίτλο, μόνο ένας τρόπος υπάρχει να πας σε άλλο επίπεδο. Ιδού:

Next Level: Hell! Τώρα μάλιστα!

Σειρά έχει ο Πάνος ο Κιάμος. Ένα πολύ καλό παιδί. Ο οποίος δήλωσε τις προάλλες και πόσα κερδίζει τον χρόνο και απόρησα για άλλη μια φορά για το νοητικό επίπεδο των κατοίκων αυτού του τόπου, που πάνε και τα σκάνε στα μπουζούκια, αλλά παραπονιούνται κατά τ' άλλα για την κρίση και, μην έχοντας που αλλού να ρίξουν τις ευθύνες, κατηγορούν τους πολιτικούς, τους ξένους, κλπ, κλπ. 

Ο δίσκος που επέλεξα λέγεται "Κρύσταλλα". Εδώ ομολογώ πως η ιδέα του σπασμένου κρύσταλλου στο εξώφυλλο παρουσιάζει ένα σχετικό ενδιαφέρον από αισθητική άποψη, σε αντίθεση με το 90% των ελληνάδικων εξώφυλλων δίσκων. 

Ωστόσο ο πειρασμός ήταν μεγάλος. Να με συγχωρείτε.

Αρχική μου ιδέα ήταν να μετονομάσω τον δίσκο από "Κρύσταλλα" σε "Κόκαλα", τελικά είπα να το κάνω ακόμα περισσότερο χύμα στο κύμα. Πάμε Κιάμο απόψε?

Συνεχίζουμε με έναν πασίγνωστο καλλιτέχνη, για τον οποίο τα πολλά λόγια είναι περιττά: Τον Γιώργο Γιασεμή, με τ' όνομα! Τον βλέπουμε εδώ να κοσμεί το εξώφυλλο του δίσκου "Ξέσπασα". 

Μεταξύ μας: Δεν ξέσπασες τόσο όσο χρειάζεται. Ωστόσο μπορώ να σε βοηθήσω. :)

Τα καλά παιδιά είχαν πάντα αυτό το πρόβλημα: πως να φανούν λίγο περισσότερο σκληροί ρε αδερφέ μου. Και το καλύτερο παιδί όλων ποιό είναι? Έ, ποιός άλλος.

Λοιπόν παιδιά. Εδώ δυσκολεύτηκα πραγματικά. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο να μεταμορφώσω έναν Χατζηγιάννη! Αν δε το χεις ρε παιδί μου, δε πα να σε βάψουν, δε πα να σε αγριέψουν, το ίδιο μπέμπης θα δείχνεις!

Προσπάθησα πάντως παιδιά. Καταρχάς άλλαξα το λογότυπο φυσικά και στη θέση του "7" επέλεξα ένα πιο ταιριαστό νούμερο. Ωστόσο κάτι δε μου καθόταν καλά.

Όπως βλέπετε, ακόμα και τώρα δείχνει υπερβολικά καλός και γαλήνιος ο Χατζηγιάννης! Not satanic enough! Δοκίμασα λοιπόν να του μακρύνω το μαλλί, μπας και.

...Και δυστυχώς πέτυχα το ακριβώς αντίθετο. Τώρα δείχνει ακόμα πιο αγαπούλης! 

Μήπως να του έβαζα τίποτα δρακουλιάρικους χαβλιόδοντες, μήπως και γίνει το θαύμα?

Μπα. Παιδιά, δυστυχώς εδώ απέτυχα. Στο τέλος, μία είναι η λύση για να διατηρήσει τη black metal αξιοπρέπεια του το πάνω εξώφυλλο: Πολύ απλά, να μη φαίνεται καθόλου η φάτσα!

Είχα απογοητευτεί με τον Χατζηγιάννη, έπρεπε να δοκιμάσω κάτι άλλο να πάρω τα πάνω μου! Έπεσε στην υπόληψη μου λοιπόν το ακόλουθο λαμπρό εξώφυλλο!

Ναι, η Καλομοίρα ήταν ό,τι χρειαζόμουν! "Παίζεις?", μας ρωτάει πονηρά, κλείνοντας το μάτι. Αμέ, παίζω.

Μένοντας πιστός στο πνεύμα της Καλομοίρας φυσικά, λογότυπο και πεντάλφες είναι με χρώμα ροζ. :)

Αντέχετε? Έχουμε κι άλλα! Τα καλύτερα είναι μπροστά μας....

Το Δάσος Της Αιώνιας Νύχτας

Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση πως στα live των σκυλάδικων ο κόσμος κάθεται και τρώει και πίνει, μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως γίνονται ξέφρενα mosh-pits και πέφτει τρελό κοπάνημα - μετά τη μία. Ο δίσκος που θα δείτε τώρα βγήκε σε δύο εκδοχές. Μια επίσημη και μια ανεπίσημη. Η δεύτερη είχε ελάχιστα μόνο αντίτυπα και μοιράστηκε σε φίλους και γνωστούς μόνο - ευτυχώς, έτυχε ένα από αυτά να πέσει στα χέρια μου. 

Ο λόγος για το άλμπουμ LIVE του Μαζωνάκη.

Λίγοι έμαθαν πως το ίδιο εκείνο βράδυ που ηχογραφήθηκε ο δίσκος, ο Μαζωνάκης σε κάποια φάση άλλαξε look, έριξε κάτω τα τραπέζια και άρχισε να ουρλιάζει σε black metal ρυθμούς. 

Να προσθέσω επίσης πως είναι κολλητάρια με τον τραγουδιστή των Gorgoroth και σκέφτονται κάποια μέρα να συνεργαστούν στενά.

Συνεχίζω με έναν ακόμα τραγουδιστή που έχει καταλάβει μια θέση στις καρδιές μας. Ο λόγος για τον Βασιλάκη τον Καρρά!

Να ξερες πόσο σε νιώθουμε Βασιλάκη μου! Μην ανησυχείς όμως, θα σε κάνω εγώ έτσι, που μετά δε θα σαι ποτέ ξανά μονάχος σου!

Για κάποιον απροσδιόριστο λόγο όμως, ο Βασιλάκης ένιωθε ακόμα μόνος. Αποφάσισε λοιπόν να αφήσει τα μαλλιά του μακριά, μήπως έτσι γίνει περισσότερο αποδεκτός από τους νέους φίλους του, τους μεταλλάδες.

Δυστυχώς για τον ίδιο, τα μαλλιά του δε μάκραιναν προς τα κάτω, αλλά προς τα πάνω!

Κι όμως κύριοι! Και οι αφρομάλληδες έχουν ψυχή! Και αν δεν έχετε δει πολλούς black metalheads με άφρο μαλλί, είναι καιρός για μια αλλαγή! Metal meets σκυλάδικο meets disco!

Ο Βασιλάκης πάντως συνέχιζε να είναι μόνος. Τελικά κατέληξε σε ένα εξώφυλλο που, αν μη τι άλλο, θα μπορούσε να συναντήσει την αποδοχή των blacksters. Είναι γνωστό πόσο αγαπητός είναι ο χειμώνας στα εξώφυλλα και στην θεματολογία των black metal δίσκων. Ε, η λύση είναι απλή. 

Πάμε τώρα σε άλλη μία γυναίκα ερμηνεύτρια. Μία από τις σπουδαιότερες, ένα από τα λαμπρότερα αστέρια της ελληνικής, μα και διεθνούς μουσικής σκηνής. Εκείνη που ερμήνευσε το αλησμόνητο "Mωρό Μου Σόρρυ Μα Έχω Βρει Καλύτερο Αγόρι", τραγούδι με το οποίο ταυτίστηκε πλήθος Ελληνίδων κορασίδων όταν είχε κυκλοφορήσει, κάτι που αναδεικνύει και την πραγματικότητα του επιπέδου της σκέψης τους.

Αυτός κύριοι είναι ο δίσκος με το διακριτικό, και άκρως αντι-εμπορικό όνομα : SEX. 

Σεξ, σεξ, σεξ παντού. Τηλεόραση, περιοδικά, εξώφυλλα. Και στο τέλος καταλήγουν όλοι στον ψυχίατρο, τίγκα στις νευρώσεις και στο άγχος - μα τι κάνω λάθος στη ζωή μου?

Μάλλον κάτι τέτοιο θα ταίριαζε περισσότερο. Sex? Never Again! 

Και αν η Έλλη Κοκκίνου είναι πασίγνωστη σε όλους, τι να πει κανείς για τον Νίκο Γεραλή. Ναι, αυτόν. Του οποίου τόσοι και τόσοι δίσκοι πλημμυρίζουν τη συλλογή μας. 

Τον βλέπουμε εδώ να δηλώνει πως έχει καταστραφεί. Φαίνεται η απόγνωση στο βλέμμα του.

Η αλήθεια είναι πως ένα φινίρισμα το σήκωνε το εξώφυλλο. 

Τώρα, ναι! Τώρα έχεις καταστραφεί θαρρώ.

Three Sins To Go - Τρία Θανάσιμα Αμαρτήματα - Τρεις Λαλούν και Δυο Χορεύουν

Φύλαξα τα τρία αγαπημένα μου για το τέλος. Κι αυτό γιατί απλά είναι τα πιο σατανικά και evil όλων!

Για τον Νικόλα τον Οικονομόπουλο τα λόγια είναι περιττά. Μεγάλος καλλιτέχνης και πρότυπο όλων μας, όταν υπήρξαμε έφηβοι και επιθυμούσαμε να του μοιάσουμε για να αρέσουμε στα κορίτσια. 

Ακόμα το επιθυμούμε.

Πρώτη αγάπη μας δηλώνει. Πόσο ρομαντικό. Πόσο γλυκό. Πόσο τέλειο για να του αλλάξω τα φώτα!

Και φυσικά oι νεαρές φαν σπεύδουν να αγοράσουν το cd του!

Λίγο πριν το τέλος, επανερχόμαστε στον αγαπημένο όλων Λευτέρη, που γενιές μεγάλωσε με τη μουσική του.

"Άλλος άνθρωπος" δηλώνει. Προκλητικός τίτλος και ιδανικό μαύρο φόντο! Πως να αντισταθώ μετά? Πως?

Κλείνω με εκείνο που θα αποκαλούσα το opus magnum όλων! Ο λόγος για το Δεσποινάκι! 

To πάνω εξώφυλλο προσπαθεί πολύ να αναδείξει μια σχετική καλλιτεχνική ποιότητα. Δεν τα καταφέρνει, προσπαθεί ωστόσο, και αυτό το αναγνωρίζω. Όφειλα λοιπόν να το μεταχειριστώ με την ανάλογη ευαισθησία.

Το αποτέλεσμα το αφήνω στην κρίση σας. :)

Επίλογος



...Αυτά λοιπόν! Θα μπορούσα να συμπεριλάβω κι άλλα, πολλά ακόμα! Αλλά μη σας κακομάθω - μπορεί κάποτε εξάλλου να υπάρξει και δεύτερο μέρος!

Ήταν μια αποκριάτικη δημιουργική νότα στο κουνελοblog. Άσχετο, αλλά ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τις Απόκριες. Όλη αυτή η ατελείωτη χαρά και το πανηγύρι είναι όμορφα, χρειάζεται όμως να πηγάζουν από μέσα σου. Αν όχι, άφησε το, δε χρειάζεται να γίνεσαι και συ ένα με το πλήθος.

Και τώρα θα σας εκμυστηρευτώ ένα μυστικό: τα black metal εξώφυλλα μπορεί να ήταν ψεύτικα, τεχνητά, κατασκευασμένα από μένα, ωστόσο δεν είναι λιγότερο ψεύτικα από τα αυθεντικά. Απλά στα αυθεντικά είναι δυσκολότερο να εντοπίσει κανείς που βρίσκεται το ψέμα. Ίσως γιατί το συναντάει παντού γύρω του, κάθε μέρα, στους δρόμους, στις δουλειές, στα μέσα, στις συνήθειες και στην συμπεριφορά του κόσμου. Μεταξύ μας, πόσο όμορφα θα ήταν αν η πλειοψηφία φορούσε μάσκες μόνο τις Απόκριες και όχι συνεχώς.

Ελπίζω να το διασκεδάσατε όσο εγώ. Καλά να περνάτε!

~