Συναντώ έναν
άνθρωπο σημαίνει κατορθώνω να μιλήσω στη γλώσσα του. Και όπως ξέρουμε, υπάρχουν
τόσες γλώσσες όσοι και άνθρωποι. Ο μύθος του Πύργου της Βαβέλ είναι πάντα
επίκαιρος.
Συναντώ έναν
άνθρωπο σημαίνει πως γίνομαι αυτιά και όχι μόνο στόμα. Πόσες φορές δεν βαπτίστηκε
διάλογος η εναλλαγή μονολόγων; Ίσα κάτι να σπάει τη σιωπή. Μα αν χρειάζεται
διαρκώς να σπας τον πάγο, σκέφτηκες, άραγε, να μετακόμιζες σε θερμότερα κλίματα;
Εκεί που δεν υπάρχουν πάγοι;
Συναντώ έναν
άνθρωπο σημαίνει δεν φορτώνω τα προβλήματά μου πάνω του. Δεν είναι όλοι γαϊδούρια
ή άγιοι να κουβαλάνε βάρη ή σταυρούς. Συνάντηση δεν σημαίνει αμοιβαία ανταλλαγή
βαρών – μα το αντίθετο. Σημαίνει πέταγμα, σημαίνει ανταλλαγή φτερών.
Συναντώ έναν άνθρωπο
σημαίνει ανακαλύπτω αυτό που είναι. Και αυτό που είναι κάποιος δεν είναι εκείνο
που θα θέλαμε να είναι, ή εκείνο που θα έπρεπε να είναι, ή εκείνο που είναι
όλοι οι υπόλοιποι. Συνιστά κάτι δικό του, ολόδικό του – μόνο που πολύς κόσμος
δεν το ξέρει. Και έτσι ποτέ δεν είναι ο εαυτός τους – δεν είναι παρά σκιές των
γύρω τους. Ένας καθρέπτης. Μα να είσαι ο εαυτός σου δεν είναι καθόλου δεδομένο.
«Γίνε αυτός που είσαι», έλεγε ο Νίτσε.
Συναντώ έναν
άνθρωπο σημαίνει πως βλέπω στη δύση, αν εκείνος βλέπει δύση, και στην ανατολή,
αν εκείνος βλέπει ανατολή. Σημαίνει πως Δώδεκα στο ρολόι μου σημαίνει μεσημέρι
και στο δικό του πάλι μεσημέρι – όχι μεσάνυχτα.
Συναντώ έναν
άνθρωπο σημαίνει δεν προσπαθώ να τον διορθώσω, εκτός αν το ζητήσει. Χώρες
είμαστε οι άνθρωποι σε αναζήτηση εξερευνητών. Μα αν κάποιος επιδιώξει να διορθώσει
μια χώρα – τότε αρχίζει η κατάκτηση και η λεηλασία.
Συναντώ έναν
άνθρωπο σημαίνει πως καταλαβαίνω γιατί τον συγκινεί ένα τραγούδι – ή γιατί του
αρέσει ένα βιβλίο – ή γιατί αγαπάει το παγωτό φράουλα περισσότερο από τη
σοκολάτα. Καταλαβαίνω – ακόμα και αν δεν ταυτίζομαι μαζί του.
Συναντώ έναν άνθρωπο
σημαίνει αναγνωρίζω πως δεν είναι μόνο μυαλό ή πνεύμα – μα και σώμα. Και μιλώ
στη γλώσσα του σώματος μαζί του το ίδιο αποτελεσματικά. Γιατί συχνά οι
ωραιότερες συναντήσεις δεν εμπεριέχουν λόγια.
Συναντώ έναν
άνθρωπο σημαίνει πως βαδίζω μαζί του σε κοινό δρόμο. Ακόμα και αν γνωρίζω, στο
βάθος, πως οι δρόμοι μας ίσως κάποτε χωρίσουν.
Μα δεν έχει σημασία
– αρκεί να συναντηθούν κάποια στιγμή. Να γίνουν δύο πόδια σ’ ένα σώμα. Και να
περπατήσουνε παρέα.
Αλλιώς, φίλε μου...
ίσως είναι καλύτερα να περπατάς μονάχος.
