Τον καιρό που ο υπογράφων Κούνελος έγραφε λιγότερο και σχεδίαζε περισσότερο, τις πρώτες μέρες που είχε ξεπροβάλλει η Κουνελοφωλιά στα διαδικτυακά λημέρια, έκανε την εμφάνισή του αυτό εδώ το μικρό κόμικ. Μα επειδή έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε, σας το παρουσιάζω εκ νέου!
Ουσιαστικά πρόκειται για την εκπλήρωση ενός παιδικού απωθημένου. Όπως οι περισσότεροι ανάμεσά μας, μεγάλωσα και μεγαλώνω παρακολουθώντας Looney Tunes, και, μεταξύ άλλων, η σειρά του Road Runner (γνωστού ως «Μπιπ Μπιπ») και του Coyote ανήκει στις αγαπημένες μου. Πόσες και πόσες φορές, όμως, δεν λυπηθήκαμε βλέποντας το έρμο το Κογιότ να τρώει τα μούτρα του από το διαολεμένο το πουλί. Ε, μια ωραία μέρα, λοιπόν, έπιασα το πενάκι μου και είπα να εξασκηθώ στο σκίτσο, καταθέτοντας παράλληλα μια… εναλλακτική μικρή ιστορία.
Για να διαβάσετε το κόμικ κάνετε Κλικ πάνω σε κάθε εικόνα, ώστε να σας την μεγενθύνει. Για όποιον ενδιαφέρεται, η ανάρτηση όπου μοιράστηκα για πρώτη φορά την ιστορία αυτή είναι αυτή εδώ – ουσιαστικά πάμε πίσω στις απαρχές του blog, το οποίο, παρεμπιπτόντως, σύντομα κλείνει μια δεκαετία ζωής!
Αυτά, λοιπόν. Καλή ανάγνωση – και σερβίρετε και οι ίδιοι τον εαυτό σας με ένα δροσιστικό ρόφημα στο τέλος.
