"Ας πεθάνουν λοιπόν! Καλύτερα, καθώς έτσι θα
μειωθεί ο παραπανίσιος πληθυσμός"... λέει με περιφρόνηση ο Εμπενίζερ
Σκρουτζ, αναφερόμενος στους φτωχούς και άπορους, στο ξεκίνημα της
"Χριστουγεννιάτικης Ιστορίας".
Μα η ατάκα του αυτή, περί παραπανίσιου πληθυσμού -
ανθρώπων που είναι αχρείαστοι, με άλλα λόγια, σύμφωνα με μια αυστηρά ιεραρχική
αντίληψη των πραγμάτων - η ατάκα του αυτή έμελλε να τον δυναστεύσει στη
συνέχεια της ιστορίας.
Θα ήταν αδύνατο να μην αντιπαραβάλλουμε αντιλήψεις
όπως αυτή με τους καιρούς μας. Μια μερίδα κόσμου γύρω μας αποζητά μονίμως
αποδιοπομπαίους τράγους για όσα αρνητικά συμβαίνουν και τους βρίσκουν (βολικά,
πολύ βολικά) σε μερίδες ανθρώπων που θεωρούν "κατώτερους" - απλά
γιατί μπορεί να έχουν διαφορετική καταγωγή, εθνότητα ή οικονομική κατάσταση. Aυτός είναι ο δικός τους "παραπανίσιος πληθυσμός".
Αυτομάτως πάλι, χρίζουν τους εαυτούς τους, τάχα,
"ανώτερους", απλά γιατί γεννήθηκαν αλλιώς - δεν το επέλεξαν, δεν
εργάστηκαν ή κόπιασαν γι' αυτό - απλά είχαν την "τύχη" να γεννηθούν
αλλιώς. Τίποτα περισσότερο - μα αυτό είναι αρκετό για να τους κάνει να
κοκορεύονται. Δυστυχώς η μερίδα αυτή έχει αποκτήσει ως και πολιτική φωνή στις
μέρες μας, δηλητηριάζοντας τον κόσμο με τις αντιλήψεις τους περί υποτιθέμενης
φυλετικής και εθνοτικής καθαρότητας - αντιλήψεις περί καθαρότητας που αρμόζουν
σε ακάθαρτα μυαλά.
 |
| από τις αυθεντικές εικονογραφήσεις του "Christmas Carol" |
Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ δεν ήταν ρατσιστής, με την
φυλετική/εθνική αυτή έννοια. Μα μισούσε τους ανθρώπους - και το μίσος βρίσκεται
στον πυρήνα κάθε ρατσισμού - όσο και αν "ντύσεις" τον τελευταίο με
μια ιδεολογία της κακιάς ώρας, παρουσιάζοντας τον τάχα σαν "πολιτική
επιλογή". Ο ρατσισμός είναι ρατσισμός, τέλος. Και ο φασισμός το ίδιο, όσο
και αν κρύβεται πίσω από τις λέξεις.
Θα πρότεινα στους εθνικιστές και ρατσιστές αυτού του
τόπου να διαβάσουν την 'Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" - ας είναι το μόνο βιβλίο
που θα διαβάσουν στη ζωή τους.
***
Όταν το Φάντασμα των Χριστουγέννων του Παρόντος
επισκέπτεται τον Σκρουτζ του υπενθυμίζει, ειρωνικά, εκείνη την ατάκα του - περί
"παραπανίσιου πληθυσμού". Και του λέει:
"Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο Παραπανίσιος Πληθυσμός;
Που βρίσκεται; Θα αποφασίσεις εσύ ποιοι άνθρωποι θα ζήσουν και ποιοι θα
πεθάνουν; Ποιος ξέρει, πιθανό υπό το βλέμμα τ' Ουρανού εσύ να είσαι περισσότερο
άχρηστος και λιγότερο άξιος για να ζεις, σε σύγκριση με εκατομμύρια σαν το
παιδί αυτού του φτωχού ανθρώπου. Ω, Θεέ! Να ακούς το Έντομο πάνω στο φύλλο να
διακυρρήτει πως τα φτωχά αδέρφια του στο χώμα ζουν παραπανίσια!"
[από την "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" του Καρόλου Ντίκενς]
[από την "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" του Καρόλου Ντίκενς]
