Έχει περάσει καιρός από τότε που γυρνούσα στα
φοιτητικά στέκια, μα λίγο που παρακολουθώ τις εξελίξεις, τις σχετικές με τις
κινητοποιήσεις των φοιτητών και την καταστολή τους από τα ΜΑΤ, σκέφτομαι πόσο
ίδια παραμένουν τα πράγματα - ίσως και χειρότερα. Τα πρόσωπα αλλάζουν, μα οι
ρόλοι μένουν ίδιοι...
Όσο αφορά τους αστυνομικούς; Λίγο καιρό μετά την
δολοφονία του Αλέξη, πριν μερικά χρόνια, θυμάμαι σε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ μια
κοπέλα, φοιτήτρια πιθανό, στη διάρκεια μιας πορείας, να πλησιάζει έναν
αστυνομικό και να του προσφέρει ένα λουλούδι. Εκείνος την κοιτούσε σα χάνος.
Ίσως να νόμιζε πως το λουλούδι κρύβει μέσα του καμιά βόμβα, ποιος ξέρει. Δεν το
δέχτηκε.
Με αφορμή αυτό το περιστατικό, σχεδίασα τότε το
σκίτσο που βλέπετε. Το ονόμασα "Ένα Λουλούδι για κάθε Αστυνομικό".
ΣΤΑ ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ. ΣΤΙΣ ΠΟΛΥΘΡΟΝΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ. ΣΤΑ ΧΑΛΙΑ ΠΟΥ ΠΑΤΑΜΕ. ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΑ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ. ΣΥΝΤΟΜΑ, ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.
Ναι, ο λόγος γίνεται για τα τρομερά, τα φοβερά ΑΚΑΡΑΙΑ. Εκείνα τα μικροσκοπικά και αόρατα στο μάτι ζουζούνια που βρίσκονται ολόγυρα μας και εμείς τα αγνοούμε. Πολλαπλασιάζονται ταχύτατα και εξαπλώνονται παντού. Δρουν υπογείως, ενώ εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι, και συνεχίζουμε τις φυσιολογικές ζωές μας.
Αλλά... τα ακάραια είναι εκεί. Είναι πάντα εκεί. Εκεί, εδώ, ΠΑΝΤΟΥ! Ω, άνθρωποι, πόσο αφελείς μπορείτε να είστε! Επειδή δεν μπορείτε να δείτε τον εχθρό νομίζετε πως δεν υπάρχει! Ενώ είναι εκεί δίπλα! Θέλατε να γίνετε παντοκράτορες της φύσης, και τώρα η φύση παίρνει την εκδίκηση της! Περιμένετε. Περιμένετε και θα δείτε! Τα ακάραια θα εξαπλωθούν, θα μεταλλαχτούν, θα καταλάβουν όλα σας τα σπίτια, θα σας πετάξουν έξω και θα μείνετε άστεγοι! Και δε θα σας φταίει καμία οικονομική κρίση, κανένα κράτος, καμία κυβέρνηση!
Θα φταίτε εσείς που δεν πήρατε τα μέτρα σας απέναντι στην ΑΟΡΑΤΗ ΑΠΕΙΛΗ.
Και ποιά θα μπορούσαν να είναι τα μέτρα αυτά απέναντι στα αόρατα στο μάτι ακάραια? Που τρυπώνουν πάνω στα υφάσματα και έπιπλα του σπιτιού σας?
Πολύ απλά: να αδειάσετε το σπίτι απο κάθε έπιπλο, απο κάθε ύφασμα. Να τα κάψετε όλα! Είναι απλό. Και έτσι θα ξεφορτωθείτε τα ακάραια μια για πάντα.
Ναι ανήσυχε για την υγεία σου αναγνώστη. Νιώθω το άγχος σου. Καταλαβαίνω την ψυχαναγκαστική ανάγκη σου να πλένεις 30 φορές τη μέρα τα χέρια σου και να φοβάσαι όποτε κυκλοφορείς έξω, μη τυχόν κολλήσεις και συ την πανδημία. Μπορώ να αισθανθώ την αγωνία σου κάθε φορά που κρέμεσαι απο την τηλεόραση, περιμένοντας να δεις τα νεότερα γύρω απο την εξάπλωση της γρίπης. Εξάλλου ποτέ δεν χωνεύαμε τα γουρούνια στη Rabbit Land. Χοίροι, πφ! Ορίστε, μόνο αρρώστειες ξέρουν να φέρνουν. Ενώ τα κουνέλια, άλλο πράγμα. Μέχρι και τυχερά λαγοπόδαρα βγάζουμε! Τα γουρούνια έχουν τυχερό γουρουνοποδάρι? Όχι! Ορίστε, μας έφεραν τη παλιογρίππη των χοίρων.
Και φυσικά δεν έχει καμία σημασία οτι η κοινή γρίππη απο παλιά σκοτώνει μισό εκατομμύριo ανθρώπων τον χρόνο. Ούτε έχει σημασία πως κάθε χρόνο προσβάλλονται απο φτηνές στη θεραπεία τους (για μας) ασθένειες εκατομμύρια ανθρώπων σε φτωχότερες χώρες του πλανητη, τις οποίες και δε μπορούν να θεραπεύσουν επειδή δεν τους παρέχονται τα κατάλληλα εμβόλια. Για τις οποίες δε γίνεται λόγος σε καμία τηλεόραση φυσικά.
Όχι, σημασία έχει ο δικός μας ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ. Και η αόρατη απειλή του. Που βρίσκεται παντού γύρω μας, και εξαπλώνεται ταχύτατα. Και φυσικά, η απειλή αυτή δεν αντιμετωπίζεται παρά ακουμπώντας γερά χρήματα στις εταιρίες που παράγουν τα φάρμακα για την αντιμετώπιση της. Πανικός για όλους. Θεραπεία για λίγους.
Λοιπόν, ακούστε να δείτε. Φροντίζουμε για την υγεία μας, και ό,τι χρειαστεί να κάνουμε (γενικότερα) το κάνουμε. Και φυσικά συμβουλεύουμε τον κάθε έναν να κάνει το ίδιο. Απο κει και πέρα όμως δε θα τρελαθούμε κιόλας, πολεμώντας τη σκιά μας, ψάχνωντας με μικροσκόπιο να βρούμε τα "ακάραια" κάτω απο τα σεντόνια. Και στην τελική, όπως έλεγε και ο μέγας George Carlin, καλή είναι και λίγη βρωμιά, και κανένα μικρόβιο. Σε κάνει πιο ανθεκτικό, λιγότερο ευπρόσβλητο με το παραμικρό.
Ας γίνει ό,τι γίνει λοιπόν. Εννοείται επικροτούμε τα μέτρα που παίρνονται σε δημόσιο επίπεδο. Ωστόσο, ας μη ξεχνάμε, πέρα απο την σωματική, υπάρχει και η ψυχολογική υγεία. Για την οποία δε βλέπω γιατρειά δυστυχώς, απέναντι στις πανδημίες άγχους και πανικού. :)
Αυτή εδώ είναι μια γελοιογραφία που έκανα πριν 2 μήνες, όταν είχε αρχίσει να ακούγεται μόλις η φάση με τη γρίπη των χοίρων. Λέτε να εκμεταλλευτώ τελικά την πατέντα με τη στολή και να ανοίξω κανένα εργοστάσιο τον χειμώνα? (κάνετε κλικ πάνω και ctrl και + για να την μεγενθύνετε και να τη διαβάσετε) :)
Αυτά λοιπόν, σας αφήνω με τα δραματικά ζώα (thanx Μίνα!). Αυτά μάλλον ξέρουν. Γιατί, η αλήθεια βρίσκεται εκεί έξω.....
Πρώτο σχέδιο που ποστάρω στο blog. Και μια που εδώ βρισκόμαστε σε μια χώρα ζώων (φανταστικών και μη), δε θα μπορούσε η ακόλουθη γελοιογραφία παρά να έχει ως θέμα της τα ζώα. (κλικ για να τη δείτε μεγαλύτερη)
Τα ζώα και οι άνθρωποι λοιπόν. Σε έναν ακόμα ζωολογικό κήπο. Που βρίσκεται όμως ο διαχωρισμός?
